
Mijn fotografen bloed ging harder stromen, toen ik langs het grote veld fietste. Waar normaal niets dan gras te zien is, verrees er nu een circus! Hoe vaak zie je dat nog? “Ik moet dit vastleggen,” dacht ik hardop. Prachtig toch? Het circus, de tent, de artiesten, de dieren, het vrije leven. Romantisch! Dus, stoute schoenen aan en vragen of de eigenaar van het circus net zo enthousiast is als ik. In mijn beste Duits (hahaha!) uitgelegd wat de bedoeling was en het bleek geen probleem.
De rest van die middag heb ik letterlijk met open mond toegekeken hoe een jong gezin met twee van de kinderen (de baby van 15 maanden sliep) en een nichtje het complete circus opbouwden! Echt ongelooflijk, wat een werk werd er verzet door allemaal. Als een geoliede machine. Ik had verwacht een aantal potige mannen aan te treffen, die de boel zouden opbouwen. In plaats daarvan werkt een prachtige, gastvrije familie keihard voor hun bestaan en hebben zij mijn nogal romantische beeld van het circus totaal veranderd. Het circusleven is niet romantisch. Het is absolute topsport! En dat respect zou de dag erna nog groter worden, maar dat vertel ik je in mijn volgend blog…











